Јордан Ѓошев Попјорданов – Орцето, роден во 1881 година во Велес, потекнува од познато револуционерно семејство. Заедно со своите браќа, Миле и Петар, оставил значајна трага во македонската историја, при што смртта на неговиот брат Миле е овековечена во познатата народна песна „Болен ми лежи Миле Попјорданов“. Иако не бил дел од формалната револуционерна организација, Орцето заедно со групата позната како „Гемиџии“ станал симбол на пожртвуваноста преку организирањето на Солунските атентати во 1903 година — како најава за Илинденското востание.
Орцето се школувал во Солунската егзархиска гимназија, каде што го формирал кружок со 14 други млади лица, претежно од Велес. Групата била инспирирана од анархизмот и руските нихилисти, верувајќи дека ослободувањето на Македонија од османлиското ропство е можно само преку радикални акции. Тој станал водач на групата и учествувал во подготовката за минирање на Отоманската банка, за што копале тунел од изнајмен дуќан. На 29 април 1903 година, Орцето ја активирал експлозијата во банката, а следниот ден загинал херојски, откако се спротивставил на турскиот аскер до последната бомба.
Освен по своите херојски дела, Орце останал запаметен и по својата одговорност и достоинство. Пред смртта, го осигурал својот живот на 10.000 франци и завештал парите да му бидат предадени на Борис Сарафов како отплата на долгот што Организацијата им го позајмила. Во есента 1903 година, Симеон Радев ги примил парите од осигурителната компанија и му ги предал на Сарафов, со што Орцето постхумно го враќа долгот и со тоа станува симбол на чест и пожртвуваност во македонската револуционерна историја.
